Ποιητική συλλογή ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ. Βραβείο UNESCO 2015

Κωνσταντίνος Μούσσας



ΑΞΙΖΕ; Αυτό ήταν λοιπόν; Τόσα λίγα τα υπάρχοντα του εξόριστου καιρού; Δυο καρέκλες δίδυμες, να κάθεται η ψευδαίσθηση με την ανάγκη, βιβλία, στενά ρούχα, μερικές φωτογραφίες αγνώστων, όλα με τάξη σε κούτες, μα μέσα μου μετακομιδή κομμάτια, κύματα σπασμένα, αποσπάσματα άοπλα παγωμένα σε σωρούς, σε ιστούς ομαδικούς, οστά κρεματόρια και θάλαμοι δακρύων, γράμματα αγνοούμενα και φλέβες συρματοπλέγματα, στο ολοκαύτωμα του ενός. Άξιζε.