Δεσποτάκης Δημήτριος

Εἶμαι τὸ τρίτον τοῦ Νικόλα καὶ τῆς Μαριέττας παιδί, τῆς Ἀλεξανδρείας σπλάχνον, πατέρας μίας ὡραίας αὐγῆς, τῆς Μαριέττας. Μεγάλωσα εἰς τὶς γειτονιὲς τοῦ μπαρουτάδικου εἰς τὸ Αἰγάλεω τὴν δεκαετίαν τοῦ ᾿70, ὁποὺ ὁ θάνατος ἔκανε τὴν βόλτα του εἰς τὰ παιδικά μας μάτια, πότες μὲ νάρκες ξεχασμένες καὶ πότες μὲ χειρομβοβίδες, παγιδευμένες ἀπὸ τὸν κατοχικὸν γερμανικὸν στρατόν. Κατοικῶ μόνιμα εἰς τὴν Ἀκαδημίαν Πλάτωνος τῶν Ἀθηνῶν. Ὡς ἀνήσυχον πνεῦμα, ἀσχολήθηκα μὲ τὸν γραπτὸν λόγον ἀπὸ τὰ παιδικά μου χρόνια, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ γίνῃ τρόπος ζωῆς μου· κάθε ἔρωτας καὶ κάθε εἰκόνα ἔμπνευσις, ταξείδι μὲ πλοῖον τὸ μολύβι… Διάφορα ἔντυπα τοπικὰ καὶ μή, ἔχουν κατὰ καιροὺς φιλοξενήσει τὴν ποίησίν μου, καθὼς καὶ οἱ 2ος καὶ 3ος τόμος «Σύγχρονοι Ἕλληνες Ποιητές». Ἔχω ἐκδώσει τὸ «’Εν Οὐρανοῖς τῇ ξανθῇ ἡμέρᾳ» τὸ 2011, τὸ «Καὶ Ἐγέννησεν Ποίησιν» τὸ 2012 καθὼς καὶ τό «Λόγος τὸ Ἕν» τὸ 2015. Ἔχω βραβευθεῖ σὲ Πανελληνίους καὶ Διεθνεῖς Διαγωνισμοὺς Λογοτεχνίας. Τὸ 2011 μὲ τίμησε ἡ ΝΟΣΤΟΣ, ἡ Ἕνωσις Λογοτεχνῶν τῆς Ἀργεντινῆς, ἡ Κυβέρνησις τῆς Ἀργεντινῆς, ἡ Ἕνωσις Λογοτεχνῶν καὶ Συγγραφέων τῶν Πέντε Ἠπείρων καὶ τὸ Diasporic Literature Spot τῆς Αὐστραλίας, ἀπονέμοντάς μου τὸ τρίτον βραβεῖον, τοῦ Διεθνοῦς Λογοτεχνικοῦ Διαγωνισμοῦ μὲ τίτλον: «Τὰ μάρμαρα τοῦ Παρθενῶνος, Ἱστορία μιᾶς κλοπῆς ἤ ἡ κλοπὴ τῆς Ἱστορίας» εἰς τὸ ἀμφιθέατρον τοῦ Νέου Μουσείου τῆς Ἀκροπόλεως τῶν Ἀθηνῶν. Τὸ 2013 καὶ τὸ 2014 ἐτιμήθην ἀπὸ τὸν Διεθνῆ Λογοτεχνικὸν Διαγωνισμὸν τοῦ Ε.Π.Ο.Κ. μὲ 1ον βραβεῖον γιὰ τὰ ποιήματά μου μὲ θέμα τὴν Κύπρον. Τὸ 2014 ἐτιμήθην μὲ τὸ «Βραβεῖον τοῦ Σιμωνίδου» είς τὸν 4ον Παγκόσμιον Ποιητικὸν Διαγωνισμόν, μὲ θέμα «Ὁ Λόγος ὁ Ἑλληνικός, Φῶς τῆς Οἰκουμένης». Εἶμαι μέλος τῆς Π.Ε.Λ., «Πανελλήνιος Ἕνωσις Λογοτεχνῶν». Αἰσθάνομαι ὑπερηφάνεια, διότι ὁ γραπτός μου λόγος εἶναι ἡ μόνη κληρονομιά, ποὺ καλεῖται νὰ μεταφέρῃ εἰς τὸ μέλλον, ἡ μικρή μου ὡραία αὐγή. Δεσποτάκης τῆς Δαμητρὸς Ἕλλην